Michaił Tichonowicz Stiepaniszczew (ros. Михаил Тихонович Степанищев, ur. we wsi Kolesowa w powiecie jeleckim w guberni orłowskiej (obecnie w obwodzie lipieckim), zm. 8 września 1946 w Białoruskiej SRR) – radziecki lotnik wojskowy, dwukrotny Bohater Związku Radzieckiego (1944 i 1945).
Życiorys Pracował w kołchozie, od 1930 mieszkał w obwodzie donieckim, w 1932 skończył szkołę w Kadijewce, pracował w kopalni i w fabryce w Woroszyłowgradzie, gdzie w 1937 ukończył aeroklub. Od grudnia 1937 służył w Armii Czerwonej, w 1938 skończył wojskową lotniczą szkołę pilotów w Woroszyłowgradzie, służył w pułku lotnictwa bombowego na Dalekim Wschodzie i w Odeskim Okręgu Wojskowym. Brał udział w wojnie z Niemcami jako lotnik pułku lotnictwa bombowego i pułku lotnictwa szturmowego na Froncie Południowym i Południowo-Zachodnim, w czerwcu 1942 w rejonie Barwienkowa został kontuzjowany, po wyleczeniu skierowano go na szkolenie. W marcu 1943 został dowódcą klucza, później zastępcą dowódcy i dowódcą eskadry, nawigatorem i zastępcą dowódcy 76 gwardyjskiego pułku lotnictwa szturmowego, walczył na Froncie Południowym, 4 Ukraińskim i 3 Białoruskim, uczestniczył w operacji donbaskiej, melitopolskiej, krymskiej, mińskiej, wileńskiej, memelskiej, wschodniopruskiej, królewieckiej i zemlandzkiej. W 1944 otrzymał stopień majora.