Mimo wszystko spotykała się z chłodnym przyjęciem w środowisku alpinistów – brytyjski Alpine Club niechętnie uznawał kobiece osiągnięcia. W 1907 r. Le Blond założyła więc Ladies' Alpine Club, pierwszą na świecie kobiecą organizację wspinaczkową. Została jej pierwszą prezeską i rolę tę pełniła aż do swojej śmierci w 1934 r.
W 1912 r. wraz z mężem udała się w podróż po Japonii, Korei, Chinach i Rosji. Po wybuchu I wojny światowej pracowała jako pielęgniarka we francuskim Czerwonym Krzyżu, następnie zajmowała się zbieraniem funduszy dla British Ambulance Committee. Zszokowana wojennym okrucieństwem, podejmowała działania na rzecz pokoju i francusko-brytyjskiej przyjaźni.
Oprócz wspinaczki zajmowała się także pisarstwem. Publikowała książki o wspinaczce i podróżach, podjęła się też tłumaczenia listów swojej pra-pra-prababki Charlotte Sophie, hrabiny Bentnick. Jej pasją była też fotografia – od pierwszych wypraw nosiła ze sobą aparat fotograficzny i, mimo trudnych warunków, dokumentowała lokacje. Zdjęcia wykorzystywała jako ilustracje swoich książek lub wykładów.