Leonid Iwanowicz Wagin (ros. Леонид Иванович Вагин, ur. w Tyflisie, zm. 4 kwietnia 1976 w Moskwie) – radziecki generał major, Bohater Związku Radzieckiego (1945).
Życiorys W marcu 1921 wstąpił ochotniczo do Armii Czerwonej, w 1926 skończył szkołę piechoty w Tbilisi i został dowódcą plutonu wojsk OGPU, w 1935 ukończył Wyższą Pograniczną Szkołę OGPU i został komisarzem dywizjonu wojsk OGPU. Brał udział w likwidacji antykomunistycznych powstań w Swanetii w 1922 i w Armenii i Azerbejdżanie 1930-1931, do partii komunistycznej WKP(b) przyjęto go w 1930. Uczestniczył w wojnie z Finlandią 1939-1940. Po ukończeniu Instytutu Orientalistyki (1940) służył jako pomocnik szefa sztabu pogranicznego pułku wojsk NKWD w Murmańsku i adiutant ds. wywiadu przy pomocniku dowódcy 15 Armii ds. ochrony tyłów oraz pomocnik szefa oddziału sztabu wojsk pogranicznych Kazachskiego Okręgu NKWD ZSRR. Od 6 lipca 1941 walczył w wojnie z Niemcami dowodząc batalionem 249 Dywizji Piechoty Frontu Rezerwowego, we wrześniu 1941 został szefem sztabu 925 pułku piechoty tej dywizji na Froncie Zachodnim i Kalinińskim, w styczniu 1942 objął dowództwo 917 pułku piechoty w 249 Dywizji Piechoty 4 Armii Uderzeniowej Frontu Kalinińskiego, został ciężko ranny.