W Radzie Państwa zasłynął głównie z ogromnej liczby interpelacji, głównie dotyczących jego okręgu wyborczego - powstało nawet osobne określenie jego interpelacji jako 'kremplacji'.

W latach 1914–1916 był członkiem Wydziału Wykonawczego Rady Naczelnej PSL-Lewicy. Działał również w strukturach Naczelnego Komitetu Narodowego, był członkiem Powiatowego Komitetu Narodowego w MielcuJerzy Z. Pająk, Od autonomii do niepodległości. Kształtowanie się postaw politycznych i narodowych społeczeństwa Galicji w warunkach Wielkiej Wojny 1914–1918, Kielce 2012, s. 285. W listopadzie 1918 był jednym z organizatorów Republiki Tarnobrzeskiej.

W wolnej Polsce był najpierw działaczem i członkiem Wydziału Naczelnej Rady Chłopskiej Polskiego Stronnictwa Ludowego-Lewicy. Następnie wraz ze swoim autorytetem politycznym Janem Stapińskim przeszedł do Stronnictwa Chłopskiego, gdzie był członkiem Zarządu Głównego (1925) i członkiem Rady Naczelnej (1926). W 1927 przystąpił do sanacyjnego Związku Chłopskiego.