Fatych Zaripowicz Szaripow, , (ur. 20 stycznia 1921 we wsi Bajriaki-Tamak w rejonie jutazińskim w Tatarstanie, zm. 29 czerwca 1995 w Petersburgu) – radziecki podpułkownik narodowości tatarskiej, Bohater Związku Radzieckiego (1944).
Życiorys Urodził się w rodzinie chłopskiej. Uczył się w szkole pedagogicznej w Bugulmie, pracował jako nauczyciel, w 1940 został powołany do Armii Czerwonej, w 1942 ukończył szkołę wojskową w Kazaniu. Od maja 1942 uczestniczył w wojnie z Niemcami kolejno na Froncie Zachodnim, Południowo-Zachodnim, Woroneskim i 1 Ukraińskim, dwukrotnie był ciężko ranny. Jako dowódca kompanii czołgów 398 batalionu czołgów 183 Brygady Pancernej 10 Korpusu Pancernego 40 Armii Frontu Woroneskiego wyróżnił się podczas bitwy o Dniepr i walkach na przyczółku bukrińskim, w nocy na 23 września 1943 zajmując wieś Bałyko-Szczuczinka w rejonie kaharłyckim, odpierając kontrataki wroga i niszcząc osobiście 3 czołgi przeciwnika. W 1946 ukończył Leningradzką Wyższą Oficerską Szkołę Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych, później wykładał w szkołach wojskowych, w 1951 został zwolniony do rezerwy w stopniu podpułkownika.