Rozwój patogenu Źródłem infekcji pierwotnej jest ziarno pochodzące z zarażonych roślin. Ze znajdujących się na jego powierzchni ustilospor grzyba wyrastają podstawki, na każdej z nich 2–8 sporydiów. Między tworzącymi się z nich strzępkami grzybni dochodzi do plazmogamii. Powstająca bazydiospora kiełkuje, a jej strzępki wrastają do nadziemnych części rośliny, przerastając przez całą długość łodygi do liści i kłosów. Optymalne dla patogenu warunki infekcji kiełków żyta to temperatura 13–17 °C i niezbyt wilgotna gleba o odczynie zbliżonym do obojętnego.
Zapobieganie i zwalczanie Oprócz prawidłowych zabiegów agrotechnicznych podstawową metodą ochrony przed głownią źdźbłową żyta jest używanie do siewu zdrowego ziarna zaprawionego fungicydami. Stosuje się zaprawy nasienne zawierające fungicydy tiokarbamylowe (tiuram), oksatinokarboksyamidowe (karboksyna) lub triazolowe.
Przypisy .
Kategoria:Grzybowe choroby roślin