Życiorys Syn Pawła i Anny z domu Krzemińskiej. Do Wojska Polskiego wstąpił we wrześniu 1918 r., brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej, a po jej zakończeniu służył jako podoficer zawodowy. Absolwent Oficerskiej Szkoły dla Podoficerów w Bydgoszczy. Promowany na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty został rozporządzeniem Prezydenta Rzeczypospolitej Stanisława WojciechowskiegoByło to rozporządzenie z dnia 26 sierpnia 1924 roku, sygnatura: O.V.L. 24445.A.1924., ze starszeństwem z dnia 31 sierpnia 1924 roku i 68. lokatą. Jego pierwszym przydziałem, jako oficera Wojska Polskiego, była służba w 14 pułku piechoty na stanowisku dowódcy plutonu, do którego to pułku został wcielony rozporządzeniem Ministra Spraw Wojskowych (sygnatura O. V L. 28125.E.1924).
W 14 pułku piechoty z Włocławka służył do połowy 1934 roku. Do rangi porucznika awansowany został przez prezydenta RP Ignacego MościckiegoAwans nastąpił na podstawie rozporządzenia z dnia 1 września 1926 roku, sygnatura: Dep. I L.29700., ze starszeństwem z dnia 31 sierpnia 1926 roku i 62. lokatą w korpusie oficerów piechoty. W roku 1928 nadal zajmował 62. lokatę w swoim starszeństwie, a w roku 1930 – 1825. lokatę łączną wśród wszystkich poruczników piechoty (była to 61. lokata w starszeństwie).