thumb|Grób Stanisława Świdwińskiego na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Stanisław Dionizy Świdwiński (ur. 8 kwietnia 1889 w Radomiu, zm. 12 września 1949 w Warszawie) – polski nauczyciel, pedagog, działacz oświatowy.
Życiorys Urodził się 8 kwietnia 1889 w Radomiu, w rodzinie Zygmunta (1854–1921) i Marii z Patków (zm. 1919). Brat Aleksandra Jana (1885–1952), malarza, scenografa i reżysera. Wydalony z gimnazjum rosyjskiego za udział w strajku szkolnym 1905. W 1906/07 więziony przez władze rosyjskie za działalność w PPS. Ukończył gimnazjum św. Jacka w Krakowie i wydział filozoficzny Uniwersytetu Jagiellońskiego. Uzyskał tytuł naukowy doktora. Działał w organizacjach młodzieżowych w Krakowie (1907–1911) i w PPS w Łodzi (1912–1914). W 1920 ochotniczo służył w Wojsku Polskim.
Od 23 czerwca 1914 był mężem Heleny Sarny. Zamieszkiwał w domu przy ulicy Francuskiej 27 w Warszawie.
Został pochowany w Alei Zasłużonych na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach w Warszawie (A28-tuje-7).
Publikacje Pokłosie pracy oświatowej w latach 1880–1928. Garść wspomnień.