Dmitrij Michajłowicz Sielezniow, ros. Дмитрий Михайлович Селезнёв (ur. we wsi Siemienowka, zm. 3 czerwca 1962 w Kujbyszewie) – radziecki wojskowy, generał major.
Życiorys Urodził się we wsi Siemienowka (gubernia tambowska).
W czasie I wojny światowej w maju 1916 roku powołany został do armii rosyjskiej. W armii rosyjskiej służył do grudnia 1917 roku. Uzyskał stopień podoficera.
W październiku 1918 roku wstąpił do Armii Czerwonej. Służył w 16 Dywizji Strzeleckiej, będąc kolejno: agitatorem, komisarzem wojskowym pułku, następnie artylerii dywizji i sztabu dywizji. W tym czasie dywizja w kwietniu 1919 roku brała udział w walkach przeciwko armii gen. Denikina, a w okresie od czerwca do października 1920 uczestniczyła w wojnie polsko-bolszewickiej.
Po zakończeniu walk w 1921 ukończył kurs na Uniwersytecie Komunistycznym im. Swierdłowa. Po czym rozpoczął służbę w Leningradzkim Okręgu Wojskowym, gdzie był kolejno: komisarzem pułku strzeleckiego w 16 Dywizji Strzeleckiej, komisarzem dywizyjnej szkoły 20 Dywizji Strzeleckiej, organizatorem politycznym w pułku artylerii, komisarzem samodzielnego batalionu karnego i komisarzem samodzielnego Leningradzkiego batalionu wartowniczego.