W dniu 20 października 1941 roku został dowódcą 17 Dywizji Strzeleckiej, która zajmowała stanowiska obronne nad rzeką Nara, następnie uczestniczyła w styczniu 1942 roku w ofensywie Armii Czerwonej w wyniku której wyzwolono Małojarosławiec i Medyn oraz zajęto obronę nad rzeką Ugra.
We wrześniu 1942 roku został zastępcą dowódcy 43 Armii i zajmował to stanowisko do grudnia 1942 roku. Od 16 grudnia 1942 do 4 marca 1943 roku pełnił obowiązki dowódcy 22 Armii, w tym czasie armia ta zajmowała obronę na południowy zachód od Rżewa, a następnie brała udział w kontrofensywie pod Rżewem.
W marcu 1943 roku został zastępcą dowódcy 4 Armii Uderzeniowej, a następnie od 9 kwietnia do 18 maja 1943 roku pełnił obowiązki dowódcy tej armii. Zwolnił to stanowisko z powodu choroby.
W okresie od maja do października 1943 roku przebywał w szpitalu, po czym w dniu 2 października 1943 roku został zastępcą dowódcy Nadwołżańskiego Okręgu Wojskowego do spraw zaopatrzenia materiałowego.