McMahon powiedział też, że nie mógł ryzykować, gdyż Bret Hart mógł odejść z głównym mistrzostwem WWF do konkurencyjnej organizacji World Championship Wrestling, która będzie mogła zrobić z pasem mistrzowskim co zechce, a wtedy sprawa mogłaby się skończyć w sądzie.
Wielu pracowników WWF wyraziło poparcie dla Breta Harta w jego konflikcie z byłym przełożonym. Wrestlerzy ze stajni The Hart Foundation oraz Mick Foley nawoływali do bojkotu programu Raw Is War i przez krótki czas odmawiali występów w organizacji. Wkrótce federacja rozwiązałą kontrakt z British Bulldogiem i Jimem Neidhartem, aby ci mogli dołączyć do Harta w WCW. Rick Rude w geście solidarności również odszedł z federacji i dołączył do WCW.
Z powodu klauzuli w kontrakcie z WWF, Bret Hart nie mógł walczyć w ringu przez pierwsze 60 dni od odejścia z federacji. Debiutował w popularniejszej wówczas organizacji World Championship Wrestling (WCW) na gali Starrcade 28 grudnia 1997 jako gościnny sędzia w pojedynku między Larrym Zbyszko a Erikiem Bischoffem, którzy walczyli o kontrolę nad programem WCW Monday Nitro. Na tej samej gali próbowano fabularnie nawiązać do Montreal Screwjob w czasie walki o główne mistrzostwo WCW między mistrzem Hulkiem Hoganem a powracającym po przerwie Stingiem. Zgodnie z planem Hogan miał przypiąć Stinga, a sędzia odliczyć do trzech za szybko.