Śniedek Buchego, śniedek Bouchego (Ornithogalum boucheanum (Kunth) Asch.) – gatunek roślin z rodziny szparagowatych. Występuje w południowo-wschodniej Europie – od Czech po Bułgarię, na Krymie, w południowej Rosji i w Azji Mniejszej. Rośnie tam na polanach, w zaroślach, nad strumieniami. Uprawiany i dziczejący z upraw w Europie Środkowej i Wschodniej, w Polsce w części zachodniej kraju, głównie na przydrożach.
Morfologia Pokrój Roślina cebulowa, przy której rozwijają się liczne cebulki potomne, z kwiatami na głąbiku tęgim, od 20 do 50 cm wysokości. Liście 3–4, rzadziej 6 równowąskich liści odziomkowych o szerokości 0,5–1,5 (rzadko do 2,5) cm. Blaszka jest jasnozielona z białym paskiem pośrodku. W czasie kwitnienia liście zasychają. Kwiaty Zebrane w liczbie 5–20 (nawet do 50) w groniasty kwiatostan. Kwiaty duże, do 2,5 cm długości. Przysadki czasem krótsze od szypułki. Listki okwiatu białe z zielonym grzbietem. Nitki pręcików spłaszczone z 2 ząbkami na szczycie i nitki przynajmniej wewnętrznego okółka z ostrym zębem po wewnętrznej stronie nitki. Zalążnia wąsko jajowata, zwykle dłuższa od tęgiej nitki słupka. Owoc Torebka podługowata do szeroko jajowatej. Gatunki podobne Pochodzący także z Europy południowo-wschodniej śniedek zwisły O.