Po zakończeniu wojny domowej w Hiszpanii w 1939 udał się do ZSRR, gdzie pracował w Kominternie, w 1943 został przerzucony na tyły niemieckich wojsk, gdzie walczył w składzie oddziałów komunistycznej partyzantki do końca wojny. Od września do grudnia 1945 wykładał w Szkole Antyfaszystowskiej nr 12, potem wrócił do Niemiec i od stycznia 1946 pracował w policji w Berlinie Wschodnim. Od sierpnia 1946 do 1948 kierował działem kadr Zarządu Policji Ludowej Meklemburgii, a w latach 1948–1948 działem kadr władz tego landu, w latach 1949–1951 był szefem wydziału ds. zagadnień policyjnych i pracy partyjnej KC NRD. W 1951 został kadrowym funkcjonariuszem Stasi, od grudnia 1951 do września 1952 był szefem Wydziału 1 (Kontrwywiadowczego) Służby Wywiadowczej Polityki Zagranicznej NRD, od września 1952 do lipca 1953 szefem Wydziału II Głównego (wywiad ekonomiczny) Służby Wywiadowczej Polityki Zagranicznej NRD, następnie w latach 1953–1954 zastępcą szefa Wydziału II Głównego (wywiad ekonomiczny) Głównego Wydziału XV Stasi Ministerstwa Spraw Wewnętrznych NRD.