Titivillus lub Tutivillus – diabeł, postać z folkloru średniowiecznej Europy, zapisujący przewiny ludzkie w celu wykorzystania ich jako dowodów na Sądzie Ostatecznym. Imię diabła pochodzi prawdopodobnie od łac. titivillicium („coś bez wartości”). Początkowo stanowił część kultury klasztornej: miał nosić ze sobą worek, do którego zbierał niedbale wymówione przez zakonników sylaby modlitw, był też obwiniany przez klasztornych kopistów za błędy w przepisywanych dziełach.
Najwcześniejsze wzmianki o nim pochodzą z XIII wieku. W zbiorze exemplów Sermones Vulgares Jacques’a de Vitry (ok. 1220) przytoczona jest historia o diable zbierającym do worka sylaby, jednak bez wymienionego imienia. Imię Titivillusa pojawia się po raz pierwszy w dziele Tractatus de Poenitentia Jana z Walii (ok. 1285). Opisany jest on tam następująco: Fragmina verborum Titivillus colligit horum / Quibus die mille vicibus se sarcinat ille, co oznacza, że codziennie napełnia fragmentami słów tysiąc worków.