Stasiaczek ze swoim plutonem z niezwykłą brawurą ruszyli do szturmu na bagnety. Przełamali linię nieprzyjacielską i wyszli na jej tyły, a zagrożony wróg rozpoczął paniczny odwrót zostawiając kilkunastu zabitych i wielu jeńców. Duża liczba bolszewików odniosła ranyWBH, sygn. I.482.1-87 VM, s. 6..
Z dniem 6 sierpnia 1920 r. został zatwierdzony w charakterze podoficera zawodowego, co ogłoszono w Rozkazie Dowództwa Okręgu Generalnego Łódź Nr 25/21 z dnia 23 lutego 1921 roku. Na mocy rozkazu L. 1222 wydanego w dniu 9 września 1920 roku przez Ministra Spraw Wojskowych – gen. por. Kazimierza Sosnkowskiego – został zatwierdzony (jako zastępca oficera byłej armii zaborczej) w stopniu chorążego w piechocie.
Za męstwo wykazane w trakcie bitwy pod Wołonutą, chorąży Stanisław Stasiaczek z 14 pułku piechoty 4 Dywizji Piechoty odznaczony został, dekretem Wodza Naczelnego marszałka Józefa Piłsudskiego L.2861 z dnia 13 kwietnia 1921 r. (opublikowanym w Dzienniku Personalnym Ministerstwa Spraw Wojskowych Nr 16 z dnia 23 kwietnia 1921 r.), Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Za postawę wykazaną podczas walk z Ukraińcami i bolszewikami (wyróżnił się także podczas walk pod Popieluchą, Kołockiem i NiechoniczamiNazwa tej miejscowości bywa zapisywana również jako Niehonicze.WBH, sygn. I.482.1-87 VM, s.