Baron-Cohen proponuje zastąpienie tych pejoratywnych określeń pojęciami dotyczącymi „odmiennego stylu poznawczego”, który może okazać się korzystny lub niekorzystny, zależnie od środowiska życia, np. pracy zawodowej wymagającej szybkiego spostrzegania szczegółów, bez względu na okoliczności, lub dużej umiejętności rozpoznawania intencji innych ludzi. Podobne propozycje były wcześniej omawiane przez Utę Frith, a następnie przywoływane w czasie dyskusji nt. teorii centralnej koherencji („centralnej spójności”). Uniknięciu nieprzewidywalnych zagrożeń, związanych z szybkimi zmianami warunków życia na Ziemi (np. z rozwojem społeczeństwa informacyjnego), może sprzyjać istnienie różnorodności stylów poznawczych. Dotyczy to w pierwszej kolejności osób z autyzmem wysokofunkcjonującym i zespołem Aspergera.
Wyniki badań eksperymentalnych dotyczących różnych zaburzeń osobowości (poza AS/HFA np. psychopatia, osobowość chwiejna emocjonalnie typu borderline–typ impulsywny), Simon Baron-Cohen analizuje w świetle wiedzy nt. biologii ewolucyjnej i ewolucjonizmu w naukach społecznych, antropologii i filozofii itp. Poszukuje odpowiedzi np. na pytania: Can Studies of Autism Teach us About Consciousness of the Physical and the Mental?, Evolution of a theory of mind? lub jaka jest geneza zła?