Portret Juana de Villanueva (hiszp. Retrato de Juan de Villanueva) – obraz olejny hiszpańskiego malarza Francisca Goi (1746–1828). Portret przedstawiający architekta Juana de Villanueva należy do zbiorów Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych św. Ferdynanda w Madrycie.
Okoliczności powstania Juan de Villanueva (1739–1811) był czołowym hiszpańskim architektem neoklasycyzmu, związanym z dworem Karola III i Karola IV. Kształcił się w środowisku zainteresowanym klasyczną starożytnością; spędził sześć lat podróżując po Włoszech. W 1768 zlecono mu renowację Eskurialu, a cztery lata później zaprojektowanie dwóch rekreacyjnych domów w stylu włoskim dla rodziny królewskiej: Casita del Principe i Casita de Arriba. Zaprojektował także budynek przyszłego Muzeum Prado, obserwatorium astronomiczne w Madrycie i ogrody Pałacu Królewskiego w Aranjuez. Kiedy sportretował go Goya, Villanueva miał ponad 60 lat i wiele zawodowych osiągnięć za sobą. Również dla malarza był to okres sukcesów, rozwijającej się kariery na królewskim dworze i popularności jako portrecisty arystokracji. W swojej karierze Goya miał okazję sportretować kilku architektów: w 1784 namalował Portret Ventury Rodrígueza, w 1819 Juana Antonia Cuervo, a w 1820 Tiburcia Péreza y Cuervo.