Twórczość W 1972 w miesięczniku „Odra” ukazały się po raz pierwszy jego wiersze. Autor ponad trzydziestu tomów poezji, prozy poetyckiej i dramatów. Opublikował też niemal sto artykułów, tekstów i recenzji m.in. w następujących periodykach: „Borussia” (Olsztyn), „Dialog” (Warszawa), „Format” (Wrocław), „Fraza” (Rzeszów), „Krasnogruda” (Sejny), „Tytuł” (Gdańsk), „W drodze” (Poznań), „Więź” (Warszawa) i in.
Poezja Antoniego Matuszkiewicza jest medytacyjna, pełna emocji, nieobojętna na szczegół, na otoczenie człowieka i natury. Często opisuje przestrzeń spotkania z Bogiem, a tradycję bibilijną i chrześcijańską rozpatruje w nowej, bardzo osobistej teologii.
Poeta, pisarz i krytyk literacki Karol Maliszewski uważa, że Antoni Matuszkiewicz wypowiada się na swój sposób (poeta własnego głosu i jednego tematu), awangardowo, a zarazem w sposób uduchowiony (jakby nowoczesny artysta usiłował pogodzić [...] odkrywczą metaforykę z czymś odwiecznym, z czymś w rodzaju mistycznej formacji duchowej). Wiersze Matuszkiewicza bezustannie mówią o miłości, przy czym
Matuszkiewicz nie wyrzeka się ciała. [...] W tomiku z 1989 roku, zatytułowanym ‘Nowy Rok’, nie tylko prześwituje nagie ciało kobiece, ono chwilami mówi pełnym głosem.