koordynacji i wykorzystania informatyki przy Prezydium Rady Ministrów NRD (1966-1971). Był także deputowanym do Izby Ludowej NRD (Volkskammer), członkiem Komitetu Centralnego SED i zastępcą członka Biura Politycznego KC SED. Był również zastępcą (1971-1988) i I zastępcą prezesa Rady Ministrów (1988-1989). Jednocześnie był ministrem przemysłu maszynowego, maszyn rolniczych i środków transportu (1973-1986), a następnie stałym przedstawicielem NRD w RWPG (1986-1988). W 1984 został członkiem Biura Politycznego KC SED, a w 1988 członkiem Narodowej Rady Obrony. Z racji sprawowanych funkcji był „skoszarowany” w partyjno-rządowym osiedlu kierownictwa NRD - Osiedlu Leśnym pod Bernau. 7 listopada 1989 Kleiber zrezygnował ze stanowiska w rządzie NRD, 8 listopada został pozbawiony członkostwa Biura Politycznego KC SED, zaś 3 grudnia usunięty z SED, w grudniu aresztowany oraz osadzony w więzieniu Berlin-Hohenschönhausen, w maju 1990 oskarżony o nadużycie władzy i korupcji. Po zwolnieniu z aresztu Kleiber był bezrobotny.