Najpierw mieszkanie (ang. Housing first) – specjalistyczny program mieszkaniowy stworzony pierwotnie przez Sama Tsemberisa i wdrażany początkowo przez organizację Pathways to Housing w Nowym Jorku od lat 90. XX wiekured. Julia Wygnańska, "Najpierw mieszkanie" w Polsce - dlaczego tak?, The Ius Medicinae Foundation, Warszawa, 2016, s.8-9,13,146-147, .
Program adresowany jest do osób charakteryzujących się chroniczną bezdomnością, które doświadczyły kryzysu psychicznego i jednocześnie są w różny sposób uzależnione. Zakłada zapewnienie jednostce samodzielnego mieszkania jako warunku otwierającego terapię, swoistego fundamentu, na którym opierają się dalsze działania specjalistyczne o charakterze zindywidualizowanym. Program może stanowić część krajowych polityk społecznych lub strategii rozwiązywania problemów bezdomności. Odmianą programu (głównie USA i Finlandia) jest wersja realizowana we wspólnym budynku, gdzie mieszkania osób objętych terapią znajdują się w jednym obiekcie, w którym siedzibę ma też zespół wspierający.