W swej pracy naukowej podjęła także próbę krytycznego opracowania dziejów wątków religioznawczych w teoriach etnologicznych XIX i XX wieku. W pierwotnym zamyśle miał to być przedmiot rozprawy habilitacyjnej, jednak plany te pokrzyżowały problemy zdrowotne. W efekcie powstało jedynie kilka przeglądowych haseł (animizm, fetyszyzm, manaizm, totemizm, sacrum/profanum, eskapizm, ofiara), zamieszczonych w Słowniku etnologicznym pod redakcją Zofii Staszczak.
W latach 80. Barbara Walendowska uczestniczyła w realizowanych w Instytucie Etnologii i Antropologii Kulturowej UAM międzyresortowych programach badawczych oraz pierwszych programach europejskich (program "Cult"), kontynuując problematykę etnoreligioznawczą. Tym razem podjęła jednak badania rodzimych obszarów, zajmując się przemianami religijności i obyczajowości rodzinnej mieszkańców polskiej wsi.
Działalność dydaktyczna Jako wykładowca akademicki Barbara Walendowska prowadziła różnorodne zajęcia zarówno dla studentów etnologii, jak i dyscyplin pokrewnych: archeologii, socjologii, historii. Wykładała przedmioty takie jak: etnografia społeczeństw plemiennych czy etnoreligioznawstwo, a także metodyka badań terenowych i etnografia Polski.