Wśród niezachowanego do czasów współczesnych wyposażenia świątyni znajdowały się XVIII-wieczny ołtarz ambonowy z obrazami przedstawiającymi świętych Piotra i Pawła oraz rzeźbami Mojżesza i Chrystusa, empora organowa z 1750 roku ozdobiona obrazami ukazującymi sceny ze Starego Testamentu, epitafium drewniane pułkownika Johanna Karla von Lappenowa (zm. 1729), obraz olejny ze sceną Ukrzyżowania z około 1700 roku, misa chrzcielna z mosiądzu z 1693 roku, pozłacany kielich mszalny z 1651 roku oraz dzwon na wieży odlany przez szczecińskiego ludwisarza Johanna Heinricha Schmidta w 1714 roku. W kościele znajdowała się również datowana na początek XVI wieku palka o wymiarach 45×67 cm, utkana z płótna z haftem i wielobarwnego jedwabiu ze złotymi i srebrnymi nitkami.

Po 1945 roku kościół popadł w ruinę. Odbudowano go w 1978 roku. Nawę i wieżę przykryto wówczas dwuspadowym dachem krytym dachówką. 17 grudnia 1978 roku biskup Jan Gałecki dokonał konsekracji kościoła.

Przypisy

Kategoria:Obiekty sakralne w gminie Kołbaskowo Kategoria:Kościoły w archidiecezji szczecińsko-kamieńskiej Kategoria:Świątynie pod wezwaniem Bożego Ciała Kategoria:Zabytkowe kościoły w powiecie polickim Kościół Kategoria:Dawne kościoły protestanckie w województwie zachodniopomorskim