Po odejściu z Rady Leona Szczepaniaka, wszedł na jego miejsce.

W 1922 roku wziął udział w założycielskiej konferencji Partii Niezależnych Socjalistów, gdzie został wybrany do Tymczasowego Komitetu Wykonawczego partii. W tym samym roku kandydował bezskutecznie z list tej partii do Sejmu w okręgu bydgoskim.

Po zjednoczeniu WZZ z klasowymi związkami kierowanymi przez PPS, został sekretarzem Rady Okręgowej Klasowych ZZ w Poznaniu (funkcję tę pełnił do 1939 roku). Powrócił również do PPS, gdzie był członkiem lokalnych władz partyjnych. Podobnie jak Stanisław Turtoń, Franciszek Kowalewski był zdecydowanym przeciwnikiem współpracy z KPP, reprezentował nurt reformistyczny w partii. Od stycznia 1925 do grudnia 1934 był radnym miejskim z ramienia PPS. Był również ławnikiem Okręgowego Sądu Pracy w Poznaniu oraz członkiem poznańskiej kasy chorych. W 1923 roku został aresztowany prewencyjnie po zamieszkach krakowskichKlasowy ruch robotniczy w Wielkopolsce w okresie II Rzeczypospolitej : praca zbiorowa. T. 1, Lata 1918-1928. W 1928 roku kandydował do Senatu. W latach 1936–1937 pełnił funkcję Przewodniczącego Zarządu Głównego Centralnego Związku Robotników Przemysłu Budowlanego. Franciszek Kowalewski był jednym z członków założycieli Towarzystwa Miłośników Miasta Poznania im.