Bogumiła Zbirożanka Malec (ur. 28 maja 1913 w Częstochowie, zm. 24 stycznia 1987 w Częstochowie) – polska awangardzistka, malarka i autorka wierszy.
Życie i twórczość Studiowała w okresie międzywojennym najpierw w latach 1934–1937 na Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie w pracowni w pracowni profesora Władysława Jarockiego, gdzie poznała, m.in. Tadeusza Kantora i Ernę Rosenstein, a następnie przeniosła się do Warszawy. Po ukończeniu ASP w Warszawie wróciła do Częstochowy, gdzie po II wojnie światowej uczestniczyła w życiu środowiska artystycznego, m.in. współtworząc Związek Zawodowy Polskich Artystów Plastyków i Szkołę Sztuk Pięknych, która funkcjonuje, jako Zespół Szkół Plastycznych im. Jacka Malczewskiego.
W latach 30. XX w. była związana z ruchem KPP, później w PZPR, z której wystąpiła. Brała udział w powstaniu warszawskim. Z końcem 1944 r. w Częstochowie pomogła ukryć się Ernie Rosenstein, malarce żydowskiego pochodzenia. Uhonorowana tytułem Sprawiedliwy wśród narodów świata.