Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości został przyjęty do Wojska Polskiego. Został awansowany na stopień kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919. Jako oficer nadetatowy 68 pułku piechoty z Wrześni w 1923 służył w Departamencie X Przemysłu Wojennego Ministerstwa Spraw Wojskowych, w 1924 był uczniem II rocznika w Wyższej Szkole Intendentury. Został zweryfikowany w stopniu kapitana intendenta ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919 i umieszczony na pierwszej lokacie. W 1928 był oficerem Departamentu Intendentury Ministerstwa Spraw Wojskowych. Z dniem 30 czerwca 1932 został przeniesiony w stan spoczynku. W 1934 pozostawał w ewidencji Powiatowej Komendy Uzupełnień Warszawa Miasto III.
Zmarł 27 października 1946 w Ostoi (Pruszków). Został pochowany w grobowcu Strupczewskich na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie (kwatera 106-3-23/24).
Był ożeniony z Joanną z d. Strupczewską. Oficerem armii rosyjskiej i Wojska Polskiego był również jego brat, Stefan Kossecki (ur. 1889).