Po powrocie do Polski pracował w Polskim Czerwonym Krzyżu. 27 kwietnia 1946 został dyrektorem Stałej Ochrony byłego Obozu Oświęcimskiego. Działał na rzecz organizowania byłych więźniów Auschwitz, upamiętnienia. Jako świadek zeznawał w procesie załogi Auschwitz-Birkenau oraz w tzw. pierwszym procesie oświęcimskim. Od lipca 1947 był dyrektorem Państwowego Muzeum Oświęcim-Brzezinka. Wyrażał przekonanie, że należy dążyć do zachowania obozu zgodnego z jego stanem faktycznym.
Został pochowany na cmentarzu Rakowickim w Krakowie. Postanowieniem prezydenta Bolesława Bieruta z 27 listopada 1952 został odznaczony pośmiertnie Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski za zasługi w pracy zawodowej..
Na fasadzie zamieszkiwanego przez niego budynku przy ulicy Szlak 21 w Krakowie została odsłonięta tablica upamiętniająca w 1994.
Przypisy
Bibliografia