Ponieważ sygnał nadajnika jest odwracany pomiędzy elementami, pola z tych elementów będą miały tendencję do zaniku i w efekcie nie wystąpi promieniowanie. Gdy sygnał częstotliwości radiowej przemieszcza się wzdłuż anteny nadajnika, osiąga punkt, w którym odwrócenie nadajnika i odległość między elementami powoduje całkowite przesunięcie fazowe o około 360°. W tym momencie widoczny jest efekt dwufazowych dipoli. Zakres, w którym to występuje, nazywa się aktywnym zakresem LPDA. Chociaż podano tylko przykład dwóch dipoli, w rzeczywistości zakres aktywny może składać się z większej liczby elementów – może to być trzy lub więcej – rzeczywista liczba zależy od kąta α i stałej projektowej. Za obszarem aktywnym sygnał ponownie wypada z fazy i promieniowanie nie pojawia się. Elementy poza aktywnym zakresem otrzymują niewielką moc bezpośrednią. Mimo to stwierdzono, że większe elementy są rezonansowe poniżej częstotliwości roboczej i maja postać indukcyjną. Te z przodu rezonują powyżej częstotliwości roboczej i są pojemnościowe. W związku z tym element znajdujący się bezpośrednio za aktywnym obszarem działa jako reflektor, a elementy znajdujące się z przodu działają jako elementy sterujące. Oznacza to, że kierunek maksymalnego promieniowania jest skierowany w stronę punktu nadawania.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Typy anten