Luzhou Faru (; ur. 638, zm. 15 sierpnia 689) – wybitny mnich buddyjski okresu Tang, jeden z pierwszych znanych mistrzów chan.

Życiorys Pochodził z Shangtang w prowincji Shanxi.

Pierwotnie był uczniem mnicha Huiminga, jednak po pewnym czasie jego nauczyciel wysłał go na Wschodnią Górę (chin. Dong shan), aby studiował chan u Damana Hongrena. Faru przebywał u Hongrena przez 16 lat. Uważa się, że otrzymał przekaz Dharmy właśnie od niegoHeinrich Dumoulin. Zen Buddhism: A History. s. 108..

Następnie Faru udał się na południe Chin, jednak wkrótce udał się na północ i pojawił się w Luoyangu. Wiadomo, że przebywał w klasztorze Shaolin, przyczyniając się do przywrócenia mu dawnej świetności. Za jego krótkiego pobytu Shaolin stał się centrum młodego ruchu chan.

Przez niektórych badaczy uważany jest za właściwego twórcę Północnej szkoły chan oraz ogólnie traktowany jest jako jeden z pierwszych pionierów chanu.

Właściwie był pierwszym, który zaczął nazywać Hongrena „patriarchą”, tworząc pierwsze wyraźnie rozpoznanie pokoleniowej linii przekazu chanu Bodhidharmy. Niektóre z ówczesnych tekstów traktują Faru jako 6 patriarchę, a Shenxiu jako siódmego.