Nie ma w literaturze żadnych danych dotyczących stabilności bądź trwałości związków z tej grupy, a dokładna struktura któregokolwiek z nowiczoków nie została potwierdzona. Związki te mają odróżniać się od typowych środków paralityczno-drgawkowych m.in. brakiem wiązania (nie są więc związkami fosforoorganicznymi). W literaturze pojawiają się różne proponowane struktury nowiczoków. Prawdopodobne jest, że nowiczoki mają ugrupowanie (gdzie X i Y mogą być atomami chloru, bromu, fluoru, ale także pseudohalogenem, jak ). Steven Hoenig podaje kilka takich struktur zarówno dla nowiczoków, jak i dla ich prekursorów (będących przypuszczeniami na podstawie struktur nowiczoków i dostępnych w literaturze możliwych dróg syntezy). W publikacji D. Hanka Ellisona znajduje się kilkadziesiąt możliwych struktur nowiczoków i ich prekursorów. Leszek Konopski wskazuje również inną możliwą strukturę, w której atom fluoru związany z atomem fosforu zastąpiony jest ugrupowaniem dialkiloamidowym (analogicznym do obecnego w tabunie), podaje również, że prowadzone były badania nad związkami posiadającymi podstawniki czy (zamiast ), jak również różne atomy halogenów bądź pseudohalogeny. Jiri Bajgar opisuje strukturę, w której do centralnego atomu fosforu przyłączona jest podstawiona grupa imidoamidowa.