thumb|Sól kłodawska Sól cechsztyńska – sól kamienna o białym, szarym lub różowym zabarwieniu wydobywana ze złóż geologicznych o nazwie Cechsztyn. W Polsce określa się ją mianem soli kłodawskiej ze względu na największe wydobycie w Kłodawie. Skład chemiczny soli cechsztyńskiej różni się w zależności od koloru oraz przeznaczenia. Zawartość chlorku sodu w poszczególnych odmianach zawiera się w przedziale między 94% a 97,5%. W strukturze i właściwościach może przypominać popularną sól himalajską.
Powstanie i historia Sól kłodawska powstała w okresie cechsztyńskim około 250 mln lat temu w wyniku odparowania Morza Cechsztyńskiego (obecnego na terenie Polski w okresie późnego permu).
Morze Cechsztyńskie było płytkim basenem epikontynentalnym, który pozostawił osady głównie na terenie Niżu Polskiego, ale również na tzw. wyniesieniu Łeby (obszar Chłapowo-Mieroszyno) oraz w strefie przedsudeckiej (okolice Nowej Soli). Złoża soli kamiennych występują w postaci wysadów i wydobywane są głównie w Kłodawie, Mogilnie i Górze, a wcześniej również w Wapnie czy Inowrocławiu. Największe pokłady soli cechsztyńskiej znajdują się na terenie Kłodawy. Szerokość złoża osiąga 2 km, długość zaś 26 km. Pokłady zalegają nawet na głębokości około 6 km, najpłycej znajdują się 100 m pod ziemią.