Elektrycznego Wieczorowej Szkoły Inżynierskiej w Warszawie, 1952–1967: główny inżynier specjalista do spraw rozwoju techniki w Centralnym Biurze Studiów i Projektów Budownictwa Kolejowego w Warszawie, 1950–1967: wykłady zlecone z kolejnictwa elektrycznego w Katedrze Elektrotechniki Komunikacyjnej na Politechnice Warszawskiej, 1967: emerytura
Na emeryturze był organizatorem konkursów na najlepszą pracę magisterską studentów uczelni technicznych z zakresu miejskiej trakcji elektrycznej organizowanych przez SEP oraz Ministerstwo Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska.
W roku 1919 ożenił się z Janiną z Jasieńskich. Mieli jednego syna, Jerzego Bohdana (1921–1948).
Zmarł 1 października 1975 w Warszawie, został pochowany na cmentarzu Powązkowskim (kwatera 348-1-12).
Odznaczenia i wyróżnienia Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski Złota Odznaka Honorowa SEP i członkostwo honorowe w tej organizacji (1972).
Przypisy
Kategoria:Ludzie urodzeni w Mińsku Kategoria:Odznaczeni Krzyżem Oficerskim Orderu Odrodzenia Polski Kategoria:Pochowani na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie Kategoria:Polscy inżynierowie elektrycy Kategoria:Urodzeni w 1892 Kategoria:Nauczyciele akademiccy Politechniki Warszawskiej Kategoria:Zmarli w 1975