W 2011 Uniwersytet Rutgersa uhonorował ją nagrodą Distinguished Alumna za wybitny wkład w dziedzinie muzyki i edukacji muzycznej.
Twórczość Charakterystyczną cechą stylu muzycznego Farrell jest koncentracja na fakturze i barwie w idiomie atonalnym. Szczególny wpływ wywarła na nią muzyka okresu średniowiecza i baroku. Stosowane przez nią techniki neobarokowe, takie jak polirytmia, fugato i zestawianie grup instrumentów, są szczególnie widoczne w Concerto grosso (1988). Wiele tekstów zawartych w jej muzyce wokalnej pochodzi z łacińskich i staroirlandzkich źródeł, m.in. często wykorzystuje teksty XII-wiecznej benedyktynki Hildegardy z Bingen. Korzysta także z utworów współczesnej dublińskiej pisarki i poetki Anne Le Marquand Hartigan.
Jej twórczość obejmuje utwory orkiestrowe, kameralne, instrumentalne, wokalne i chóralne oraz sceniczne (opery i muzykę teatralną). Komponuje na zamówienie wielu czołowych wykonawców i organizacji. Kompozycją Exaudi voces (1991) reprezentowała Irlandię w International Rostrum of Composers w Paryżu w 1993.