Od 1945 pełnił służbę w 1 Dywizji Piechoty im. Tadeusza Kościuszki, a następnie sprawował funkcję oficera prasowego w Gabinecie Ministra Obrony Narodowej. Później został zastępcą redaktora naczelnego Żołnierza Polskiego. W 1952 został aresztowany. W 1956 został zrehabilitowany, lecz stan zdrowia uniemożliwił mu dalszą służbę w wojsku. Otrzymał rentę inwalidzką i równocześnie podjął pracę, jako pracownik cywilny w Domu Wojska Polskiego. Zmarł w Warszawie. Był odznaczony m.in. Krzyżem Srebrnym Orderu Wojennego Virtuti Militari. Pochowany na cmentarzu Powązki Wojskowe w Warszawie (kwatera A23-12-14)Wyszukiwarka cmentarna - Warszawskie cmentarze.
Przypisy
Bibliografia Stanisław Jasiński, „Moja Ucieczka z Oświęcimia” – Zeszyty Oświęcimskie, 1961, nr 5 s. 123-132. Jerzy Poksiński, „Represje wobec oficerów Wojska Polskiego 1945-1956” p.182, Wyd. Bellona, 2007 (zr. MON Protokół 492/66/12 t.13 k.17 Wykaz Skazanych)
Tomasz Sobański, „Ucieczki Oświęcimskie”, Wyd.