Bruno Max Leuschner, ps. Max, Techniker (ur. 12 sierpnia 1910 w Rixdorfie koło Berlina, zm. 10 lutego 1965 w Berlinie) – wschodnioniemiecki działacz państwowy i partyjny SED, m.in. przew. Państwowej Komisji Planowania i członek Biura Politycznego KC SED.
Życiorys Urodził się w rodzinie szewca i krawcowej. Po ukończeniu gimnazjum w Berlinie-Neukölln (1919–1925) Leuschner odbył staż urzędniczy w fabryce odzieżowej Lachmann & Meyer w Berlinie (1925–1928), gdzie następnie pracował jako urzędnik, kalkulator, handlowiec, a ostatnio jako pracownik działu eksportu. Wieczorowo studiował ekonomię, filozofię i psychologię na Wyższej Szkole Lessinga (Lessing-Hochschule) i Uniwersytecie Fryderyka Wilhelma (Friedrich-Wilhelms-Universität), oraz na Marksistowskiej Szkole Robotniczej (Marxistische Arbeiterschule), wszystkie w Berlinie (1928–1931). W 1931 wstąpił do KPD w dzielnicy Berlin-Neukölln, następnie działał w Berlin-Wedding Ost, i od 1933 pełnił funkcje m.in. współpracownika gazety „Der Rote Wedding”. W 1936 Leuschner został aresztowany i skazany w 1937 przez Sąd Rejonowy w Berlinie na karę sześciu lat więzienia za udział w „spisku w celu popełnienia zdrady stanu”, którą odbył w więzieniach Brandenburg-Görden i Sonnenburg.