mały|Obręcz kończyny dolnej mały|1 – kość krzyżowa, 2 – kość biodrowa, 3 – kość kulszowa, 4 – kość łonowa mały Obręcz kończyny dolnej () albo obręcz miedniczna – zespół kości tworzących rodzaj pierścienia łączącego część wolną kończyny dolnej (miednicznej) ze szkieletem osiowym, w którego skład wchodzą: kręgosłup, czaszka i klatka piersiowa.

W skład obręczy kończyny dolnej wchodzą dwie kości miedniczne. Obie kości miedniczne wraz z kością krzyżową i kością guziczną tworzą stabilny pierścień kostny, zwany miednicą kostną (pelvis).

Funkcją obręczy miedniczej jest połączenie kończyn dolnych (tylnych) – kości udowych – z lędźwiowym odcinkiem kręgosłupa. Dodatkowo miednica pełni funkcję ochronną względem narządów podbrzusza tudzież wewnętrznych miednicy takich jak: kanały dróg moczowych oraz wewnętrzne narządy płciowe.

Kości miedniczne Kości miedniczne są największymi i najszerszymi kośćmi szkieletu ludzkiego. Każda składa się z trzech części, które w okresie dziecięctwa są oddzielone jednoznacznie warstwą chrząstki, natomiast u dorosłego osobnika stanowią jedność. Są to: kość biodrowa, łonowa oraz kulszowa.