uczestniczyła w pierwszej sesji Antyfaszystowskiego Zgromadzenia na rzecz Narodowego Wyzwolenia Macedonii.
Po wyzwoleniu mały|right|Jedno z pism do Wery Acewy (ok. 1940) Po wyzwoleniu Acewa wystąpiła na wielu stanowiskach kierowniczych. W 1948 r. była burmistrzem miasta Skopje. Na V Kongresie Komunistycznej Partii Jugosławii w lipcu 1948 r. została wybrana do Komitetu Centralnego Związku Komunistów Jugosławii. W marcu 1949 r. podczas odbudowy rządu Republiki Macedonii mianowano ją ministrem rolnictwa. Stanowisko to piastowała dwa lata. Była wtedy członkiem Federalnej Rady Wykonawczej oraz posłem do parlamentu.
W 1960 r. Acewa weszła w konflikt z ówczesnym sekretarzem Komunistycznej Partii Macedonii, Łazarem Koliszewskim, oskarżając go o podejmowanie decyzji wraz z Widoe Smiłewskim-Bato poza Komitetem Wykonawczym Związku Komunistów Macedonii. Na spotkaniu 18 października 1960 r. Aleksander Ranković przyjechał z Belgradu i stanął po stronie Koliszewskiego. Acewa została zmuszona do wycofania się z konfliktu i przeniosła się do pracy w Belgradzie.
Nadano jej order Ludowego Bohatera Socjalistycznej Republiki Federalnej Jugosławii i Socjalistycznej Republiki Macedonii.