Legenda o świętym pijaku () – opowiadanie autorstwa Josepha Rotha, które zostało po raz pierwszy wydane przez wydawnictwo Allert de Lange po śmierci autora w 1939 roku.
Treść Głównym bohaterem opowiadania jest Andrzej Kartak. Podobnie jak jego ojciec jest górnikiem. Pochodzi ze Śląska z Olszowic, skąd wyjechał do Francji, kiedy przeczytał w gazecie, że szukają tam górników.
Pracował w kopalniach, a zamieszkał u małżeństwa Szebiec. Tam też nawiązał romans z panią Karoliną. Kiedy jej mąż dowiedział się o tym, Andrzej zabił go, za co później spędził dwa lata w więzieniu. Po wyjściu z więzienia stał się jednym z paryskich bezdomnych. Od tej pory nocował pod mostami Sekwany, żyjąc z dnia na dzień.
Pewnego dnia przydarza się mu pierwszy cud: nieznajomy mężczyzna pożycza mu dwieście franków. Przy tym opowiada historię swojego nawrócenia, ze szczególnym sentymentem wspominając świętą Teresę z Lisieux. Zastrzega, aby Andrzej oddał pieniądze właśnie jej – w kaplicy Sainte-Marie des Betignolles w Paryżu. Bezdomny początkowo przepija pieniądze, ale chce je oddać, dlatego zaczyna uczciwą pracę. Zarobione pieniądze trwoni jednak dalej. Tymczasem spotykają go kolejne cuda. Andrzej kupuje używany portfel, w którym później znajduje pieniądze. Bohaterowi pomaga też dawny, przypadkowo spotkany znajomy.