right|50px Aspirant – stopień w wojskach francuskich odpowiadający historycznie polskiemu podchorążemu.

Pierwotnie stworzono go w XVIII wieku dla kandydatów do królewskich szkół artylerii. Później stosowany był w marynarce i wojskach lądowych.

W marynarce w latach 1792–1816 i od 1848 odnoszono go do uczniów (elewów) szkół oficerskich. Przed 1907 rozróżniano aspiranta I klasy (jako stopień oficerski odpowiadający chorążemu II kl.) oraz aspiranta II klasy (jako żeglarskiego elewa szkolenia wstępnego).

W wojskach lądowych ponownie wprowadzony w 1910 jako pośredni między sierżantem (sergent-chef) a chorążym (adjudant). Podczas wojny 1914–1918 rutynowo nadawany oficerom podchorążym (elewom). Od I wojny światowej obowiązywał w służbie czynnej i rezerwie jako pośredni między starszym chorążym (adjudant-chef) i podporucznikiem (sous-lieutenant). Po 1945 odnosi się jedynie do uczniów szkół oficerskich (dla służby czynnej i rezerwy) i kandydatów na oficera zawodowego tymczasowo przed nominacją na podporucznika.

W wojskach lądowych i lotnictwie aspiranta obowiązuje mundur oficerski i służbowo tytułowany jest on porucznikiem.