Stanisław Szczęsnowicz (ur. 13 kwietnia 1867 w Augustowie, zm. 24 marca 1944 w Łomży) – polski duchowny rzymskokatolicki, polityk, poseł na Sejm Ustawodawczy w latach 1919-1922, działacz regionalny związany z rejonem Suwalszczyzny.

Życiorys Wczesne lata Urodził się 13 kwietnia 1867. Jego rodzicami byli Paulina z domu Górska i Wincenty. Początkowo pobierał nauki w domu, a następnie w szkole przyklasztornej misyjnej w Augustowie. Od 1880 roku uczył się w suwalskim gimnazjum, a po ukończeniu czterech klas w 1885 roku wstąpił do Seminarium Duchownego w Sejnach. Wyświęcony został 24 czerwca 1890 w Sejnach. Po święceniach pracował jako wikariusz w parafiach w Suwałkach i Małym Płocku, a następnie jako proboszcz w Wiżajnach i od 1903 w Bakałarzewie.

Dorosłe życie W parafii w Bakałarzewie pracował od 25 października 1903 do 26 grudnia 1914. Od początku działalności zaskarbił sobie sympatię lokalnego społeczeństwa przeciwdziałając pijaństwu i przemytowi alkoholu z Prus Wschodnich. W 1910 Szczęsnowicz został mianowany honorowym kanonikiem kapituły sejneńskiej. Ksiądz Stanisław Szczęsnowicz prowadził przygotowania do budowy kościoła w Bakałarzewie, gromadząc materiały budowlane. Plany te udało mu się zrealizować jedynie częściowo, budując dom parafialny (tzw. pogadankę), gdzie prowadził prace duszpasterską.