Wieża książęca w Rakowicach Wielkich – pozostałości zabytkowej, mieszkalnej wieży obronnej w Rakowicach Wielkich, w województwie dolnośląskim, w powiecie lwóweckim, w gminie Lwówek Śląski; położonej w pobliżu potoku Rakówka.

Jedna z dwóch wież mieszkalnych w Rakowicach Wielkich. Ruina jest obecnie mocno porośnięta przez trawy, krzewy i młodnik. Wieża książęca stoi około 500 metrów na północ od wieży miejskiej, w bezpośrednim sąsiedztwie torów kolejowych obsługujących ruch towarowy.

Historia Wieża książęca została wybudowana w XV bądź XVI w. Zniszczona w wyniku licznych zaniedbań konserwatorskich. W latach 60. XX w. zawalił się dach wieży, a w latach 70. XX w. całość konstrukcji. Wieża posiadała trzy kondygnacje. Obecnie została zredukowana do samych murów przyziemia. Podobnie jak wieża miejska w Rakowicach Wielkich posiadała zabudowania folwarczne, obecnie niezachowane.

Wieża należała do książęcego zarządcy folwarku w Rakowicach Wielkich. Pomimo iż jest nazywana książęcą, to jednak wraz z folwarkiem należała do rycerza Hansa Reussnera, który posiadał tę część Rakowic Wielkich. Wieża powstała przede wszystkim dla celów mieszkalnych.