Perlmuterowi i innym udało się – przekonawszy Niemców – ich uwolnić i wydać im legalne dokumenty. Było to tym łatwiejsze, że Niemcy zamiast oczekiwanych tysięcy, złapali zaledwie kilkaset osób. Po pewnym czasie uwolnieni Żydzi, już z dokumentami, wrócili do getta.
Problem szmuglowania żywności był zatajany dzięki łapówkom płaconym przez mławski Judenrat, jednak 23 stycznia 1942 r. Niemcy aresztowali 25 Żydów i oskarżyli ich o przemyt. Żydzi ci zostali uwięzieni, a następnie wysłani do różnych okolicznych obozów koncentracyjnych, gdzie ostatecznie zginęli. Icchak Alter, członek Judenratu odpowiedzialny za przemyt żywności do getta, przez około 10 miesięcy był więziony w Königsbergu, a następnie wysłany do Auschwitz, gdzie zmarł kilka dni po przybyciu. W tę samą noc między 23 a 24 stycznia 1942 r. Niemcy aresztowali Eliezera Perlmutera (zdaniem niektórych Eliezer został tam wezwany), zaprowadzili go do sądu miejskiego w Mławie i tam, podczas przesłuchania, zamordowali. Następnego dnia pozwolono Żydom pochować go na cmentarzu żydowskim. W pogrzebie mogli brać udział tylko najbliżsi krewni, ale wielu ryzykowało swą obecność.