Ta kwadratowa trzynastokondygnacyjna budowla ma 30 m wysokości. Pierwsza kondygnacja (parter) jest znacznie wyższa od pozostałych poziomów. Okapy górnych kondygnacji są zadarte do góry, a z ich rogów zwieszają się miedziane dzwonki. Szczyt pagody jest pokryty złotem, a każda z czterech ścian na każdym poziomie zawiera trzy wyobrażenia Buddy także pokryte złotem. Niedługo po jej wybudowaniu górna część pagody częściowo się zawaliła. W okresie Ming zawaloną część odbudowano, jednak od siódmej kondygnacji w górę jest ona pochylona w stronę zachodnią. Pagoda ochrania 13 relikwii (śarira)Xu (2007), 95. Budynek Siedmiu Buddów - został wybudowany przez Zhenyina w 1861 r. U podstawy tej świątyni wyrzeźbiono dwa smoki, które są jedyną pozostałością z okresu panowania cesarza Xizonga. Posągi buddów mają od 3 do 4 metrów wysokości; są to buddowie Guangming, Duobao, Baosheng, Miaose, Guangbo, Libu i Emituo. Oprócz tych posągów znajduje się tam jadeitowy śpiący Budda, który jest darem buddystów z Birmy z 1991 r. Budynek Siakjamuniego – pochodzi z okresu Qing i był kilkakrotnie odnawiany. Strop wspiera się na 42 kamiennych filarach. Wewnątrz znajduje się posąg Buddy, a po jego bokach stoją figury jego dwu uczniów Ānandy i Mahakaśjapy.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Baoguang si · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.