Tadeusz Kazimierz Cynkin (ur. 25 kwietnia 1920 w Radomiu, zm. 10 listopada 2014 w Szwecji) – polski żołnierz zawodowy w stopniu pułkownika, lotnik, przedsiębiorca i polityk, poseł na Sejm PRL II kadencji.

Życiorys Syn Napoleona i Heleny, uzyskał wykształcenie średnie. We wrześniu 1939 roku wstąpił ochotniczo do oddziałów obrony Lwowa. Po wkroczeniu Armii Czerwonej, zgodnie z otrzymanym rozkazem, zakopał dużą ilość broni. Na skutek donosu agenta Ludowego Komisariatu Spraw Wewnętrznych (NKWD) został aresztowany i osadzony w więzieniu na Zamarstynowie. Od stycznia 1940 roku przebywał w jednej celi z Władysławem Broniewskim. Nawiązali przyjazne stosunki, Broniewski napisał poświęcony Cynkinowi wiersz „Kasztan” umieszczonego w wydaniach krajowych dopiero po roku 1989 w tomiku „Bagnet na broń”.

Po przejściu ciężkiego śledztwa, 30 marca 1940 roku, Tadeusz Cynkin został skazany przez Sąd Ludowy na półtora roku więzienia. Karę odbywał we Lwowie, Kijowie, Czernihowie oraz Połtawie. Po wybuchu wojny radziecko-niemieckiej zostaje wcielony do batalionu pracy. W strefie przyfrontowej wykonywał umocnienia wojskowe pod Charkowem i Stalingradem, często w ekstremalnie trudnych warunkach. Po utworzeniu w roku 1941 w Związku Radzieckim Armii Polskiej, zgłosił się do niej niezwłocznie.