Samuel Formankowicz (ur. 1626 w Krakowie, zm. 6 października 1692 tamże) – rektor Akademii Krakowskiej, kanonik krakowski, protonotariusz apostolski.
Życiorys Był synem krakowskiego kupca i ławnika Kaspra Formankowicza i jego żony Katarzyny z Mączków, pochodzącej z Biecza córki tamtejszego rajcy Stanisława Mączki. Studiował na Wydziale Filozoficznym Akademii Krakowskiej, gdzie w 1645 został bakałarzem. Tytuł magistra sztuk wyzwolonych i doktora filozofii otrzymał 22 marca 1646. W 1648 wyjechał na studia do Paryża, gdzie uzyskał doktorat obojga praw i Rzymu, gdzie przyjął święcenia kapłańskie. Do Krakowa powrócił przypuszczalnie w 1652 zostając kanonikiem, a następnie kustoszem kolegiaty Wszystkich Świętych w Krakowie. W 1653 roku wyjechał do Poznania, gdzie był rektorem Kolegium Lubrańskiego. W czasie najazdu szwedzkiego opuścił Poznań wracając do Krakowa. 10 czerwca 1656 wszedł w skład delegacji pod przewodnictwem rektora Adama Rosczewica, która sprzeciwiła się szwedzkim żądaniom złożenia przez profesorów uniwersyteckich przysięgi na wierność królowi Karolowi Gustawowi. W okupowanym mieście pilnował majątku uniwersyteckiego. 12 grudnia 1680 nostryfikował dyplom doktora praw po przeprowadzeniu dysputy na temat władzy kapituły sede vacante.