Zwodziciel z Sewilli i kamienny gość () – dramat Tirsa de Moliny o don Juanie.

Geneza utworu W 1621 roku Tirso de Molina opublikował w Madrycie Los cigarrales de Toledo (Ogrody Toledo) zbiór nowel, poezji lirycznej oraz trzech sztuk teatralnych. Zbiór ten doprowadził do wydania przez Juntę de Reformación (Radę ds. Naprawy Obyczajów) w dniu 6 marca 1625 roku dekretu potępiającego twórczość teatralną Tirsa, za skandal jaki wywołuje swoimi sztukami teatralnymi, pisanymi w świeckim stylu, które stanowią zachętę do niecnych czynów i szerzą zły przykład. Dekret skazał dramatopisarza na wypędzenie do któregoś z najodleglejszych klasztorów i zakaz pisania świeckich wierszy.

Wiosną 1625 roku Tirso wyjechał do Sewilli. Tu w następnych latach powstał prawdopodobnie Zwodziciel z Sewilli, który, jako sztuka religijna, nie podlegał zakazowi. Sztuka została wydana drukiem w 1630 roku w Barcelonie jako dzieło Tirsa de Moliny w tomie Doce comedias nuevas de Lope de Vega y otros autor (Dwanaście komedii Lopego de Vegi i innych autorów).