BDD jest w dużej mierze ułatwiony dzięki użyciu prostego języka specyficznego dla danej domeny (ang. Domain specific language - DSL) z wykorzystaniem składni języka naturalnego (np. zdań w języku angielskim), które mogą wyrażać zachowanie i oczekiwane rezultaty. Testy od dłuższego czasu są popularnym zastosowaniem języków dziedzinowych o różnym stopniu zaawansowania. BDD jest uważane za skuteczną praktykę techniczną, zwłaszcza gdy "zakres problemu" zagadnienia biznesowego które trzeba rozwiązać jest złożony.
Historia BDD jest rozszerzeniem praktyki rozwoju poprzez testy: rozwoju który korzysta z prostego, dziedzinowego języka skryptowego. Te języki przekształcają zdania języka naturalnego w wykonywalne testy. Wynikiem jest bliższy związek z kryteriami akceptacji dla danej funkcji i testami używanymi do sprawdzania poprawności tej funkcjonalności. W tej postaci jest to ogólne rozszerzenie metodyki TDD.