W 1923 wstąpił do służby samorządowej II Rzeczypospolitej, początkowo pracował jako praktykant w Urzędzie Wojewódzkim we Lwowie. Od 24 czerwca 1925 był referendarzem w starostwie powiatu starosamborskiego, pełniąc jednocześnie funkcję zastępcy starosty. Po zniesieniu powiat starosamborskiego w 1932 został przeniesiony na stanowisko zastępcy starosty powiatu przeworskiego. W 1932 objął funkcję kierownika urzędu starostwa powiatu leskiego, zaś w lipcu 1935 został mianowany rzeczywistym starostą powiatu leskiego i pełnił ten urząd do września 1939. Był inicjatorem założenia w Lesku stowarzyszenia „Rodzina Urzędnicza”, w połowie 1933 Powiatowego Towarzystwa Polsko-Ruskiego „Zgoda”, utworzonego celem pielęgnowania stosunków pomiędzy przedstawicielami obu narodowości. Działał w powiatowym kole Towarzystwa Szkoły Ludowej w Lesku. Został przewodniczącym powiatowego komitetu w Lesku przed Zjazdem Górskim w Sanoku (14–17 sierpnia 1936). W trakcie swojej pracy współpracował z ks. Janem Siuzdakiem. Podczas urzędowania otrzymał od premiera Felicjana Sławoja Składkowskiego propozycję awansu i przeniesienia służbowego do Przemyśla, jednak przekonał tegoż do pozostawienia go na stanowisku starosty leskiego.