Szklana góra – polski czarno-biały film obyczajowy z 1960 roku w reżyserii Pawła Komorowskiego, zrealizowany na podstawie powieści Macieja Patkowskiego Południe.

Zdjęcia plenerowe kręcono w Gryfowie Śląskim oraz w kamieniołomach w Strzegomiu i Strzeblowie (część miasta Sobótka), a także na tzw. Zakręcie Śmierci na drodze pomiędzy Szklarską Porębą a Świeradowem-Zdrojem.

Treść W prowincjonalnym śląskim miasteczku Szklana Góra zjawia się młoda lekarka Beata, odbywająca tam obowiązkową praktykę szpitalną. Wzbudza ona uczucie w Anastazym – niewykształconym, młodym robotniku z miejscowych kamieniołomów. Różnice poziomu intelektualnego i presja małomiasteczkowych uprzedzeń skłaniają go do zastanowienia się nad dalszym życiem i budzą w nim wyższe aspiracje. Kiedy w kamieniołomach zdarza się wypadek, a wśród poszkodowanych jest Anastazy, okazuje się, że nie jest on też obojętny Beacie. Jednakże różnice w spojrzeniu na życie i brak zdecydowania ze strony obojga ostatecznie skutkują tym, że po zakończonej praktyce dziewczyna ukradkiem wyjeżdża do stolicy.