W 1965 Draganik przeniósł się z Olsztyna do Gdyni i podjął pracę w Zakładzie Ichtiologii Morskiego Instytutu Rybackiego, w którym zajmował się badaniem dostępności dla polskiego rybołówstwa stada śledzi Ławicy George’a w kontekście oceny produktywności tego stada i dostosowania do niej nakładu połowowego. W styczniu 1973 wygrał konkurs, ogłoszony przez Międzynarodową Komisję Rybołówstwa Południowo-Wschodniego Atlantyku (ICSEAF), na stanowisko zastępcy sekretarza wykonawczego tej organizacji. W czasie pełnienia funkcji w Madrycie zaprojektował m.in. komputerowy system raportowania, kompilacji, przetwarzania i publikowania statystyk rybackich i biostatystyk. Ponadto był redaktorem rocznika „ICSEAF Collection of Scientific Papers”.

20 czerwca 1974, na podstawie rozprawy habilitacyjnej „Wpływ rybołówstwa na stan zasobów śledzia Ławicy George’a”, otrzymał stopień doktora habilitowanego nauk przyrodniczych w zakresie ichtiologii, przyznany przez Wydział Rybactwa Morskiego i Technologii Żywności Akademii Rolniczej w Szczecinie. W 1978 zakończył pracę w ICSEAF i objął stanowisko kierownika Pracowni Rybołówstwa Przybrzeżnego w Morskim Instytucie Rybackim w Gdyni, a 7 grudnia 1979 został dyrektorem tegoż instytutu. Obowiązki dyrektora pełnił do 1984.