Zygmunt Rust (ur. w Horodecu, zm. 27 czerwca 1963 w Poznaniu) – oficer armii rosyjskiej i pułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Andrzeja i Zofii z domu Arnold. Absolwent szkoły realnej w Pińsku. Pracował na kolei, skąd został karnie zwolniony za działalność wywrotową. Od 12 sierpnia 1906 uczeń w Szkole Wojskowej w Wilnie. Po jej zakończeniu mianowany podporucznikiem pozostał w armii rosyjskiej. Podczas I wojny światowej był dwukrotnie ranny. 8 stycznia 1916 został oddelegowany do Bobrujska w celu formowania Brygady Strzelców Polskich. Od sierpnia 1917 w składzie I Korpusu Polskiego, a po jego rozwiązaniu wrócił do kraju.

Po zakończeniu wojny i odzyskaniu przez Polskę niepodległości, jako były oficer armii rosyjskiej został przyjęty 2 listopada 1918 do Wojska Polskiego i zatwierdzony do stopnia kapitana. 14 grudnia 1918 został dowódcą III, a następnie I batalionu 26 pułku piechoty. Od 27 kwietnia do 5 grudnia 1919 był dowódcą 27 pułku piechoty. Od 4 grudnia 1919 do 15 lipca 1920 dowódca batalionu zapasowego 52 pułk piechoty.